سورت الشعراء (رکوع نمبر 1 تا 4) – ہندکو ترجمہ




سورت الشعراء پارہ نمبر 19

1:- ط س م
2:- اے چکمنی کتاب نیاں آیتاں نوں
3:- شید آپ صہ اُنہاں نے غم بچ آپے آں ما کنن کہ او ایمان نی آنڑنے
4:- اگر اسیں چاہواں تے اُنہاں تے آْسمان توں کوئی نشانی لا کناں تے اُس اگے اُنہاں نا گاٹا نیواں ہو جُلسی
5:- اور اُنہاں کول رحمان نی طرفوں کوئی نصیحت نی آنی نویں مگر او اِس توں روگردان ہو جُلنے نوں۔
6:- پس بے شک اُنہاں جھٹلایا تے جلتی اُنہاں کول اِس نی خبر آسی جس نا او مذاخ اڈانے اے
7:- کیا اُنہاں زمی آں نی دیکھیا کہ اَساں اِس بچ کس قدر عمدہ ہر قسم نیاں چیزاں جوڑا جوڑا اُگائیاں نوں
8:- بے شک اِس بچ البتہ نشانی اے اور انہاں بیچوں بہوں سارے نی نوں ایمان آنڑنے آلے
9:- اور بے شک تُساں رب غالب اے بہوں مہربان

سورت الشعراء نا رکوع نمبر 1 پارہ نمبر 19 نا رکور نمبر 5

10:- اور یاد کرو جَدوں تُساں نے رب موسیٰ عیہ آں آکھیا کہ ظالم لوکاں کُول جُلو
11:- یعنی قومِ فرعون کول کہ کیا او مینڑیں کولوں نی ڈرنے او
12:- اُنہاں آکھیا کہ اے اللہ بے شک میں ڈرنا واں کے اومَاں (مجھے) نی مننے
13:- اور مینڑاں دِل تنگ ہونا اے اور مینڑیں زبان خوب نی چلنی پس ہارون عیہ دار وی پیغان پیجو
14:- اور اُنہاں نا مینڑیں تے اک الزام وی اے پَس مَاں (مجھے) ڈر اے کہ او مَاں قتل نہ کر چھڑن
15:- فرمایا کہ ہرگز نہیں تُسیں دوئے مینڑیاں نشانیاں نال جُلو بے شک اَسیں تُساں نال آں سنڑنے آلے
16:- پس تُسیں دوئے فرعون کول جُلو تے اُساں آکھو کہ بے شک اَسیں سارے جہان نے رب نے رسول آں
17:- اور تُوں اَساں نال بنی اسرائیل آں پیج چھڑ او
18:- فرعون آکھیا کہ میں تُداں بچپن بچ آپڑیں درمیان پالیا اور توں ریا ایں اَساں بچ آپڑیں عمر نے کئی سال
19:- اور توں قتل کیتا اور توں ناشکریاں بیچوں ایں
20:- موسیٰ عیہ آکھیا کہ میں او کم کیتا جدوں میں راہ توں بے خبر ایا واں
21:- جدوں میں تینڑیں کولوں ڈریا تے نَس گیا اور فر اللہ مَاں (مجھے) نبوت دتی اور مَاں رسولاں بیچوں بنڑایا
22:- اور اے کوئی نعمت اے جِس نا توں مینڑیں تے احسان جتانا ایں کہ توں بنی اسرائیل آں غلام بنڑایا اے
23:- فرعون آکھیا کہ ہور کے اے سارے جہاں نا رب
24:- موسیٰ عیہ آکھیا کہ اگر توِ یقین کرڑیں آلہ ایں تے او رب اے آسمان اور زمی نا اور جو کج اِنہاں نے درمیان اے
25:- اُس آپڑیں آسے پاسے درباریاں آکھیا کہ کیا تُسیں سنڑنے او
26:- موسیٰ عیہ آکھیا کہ رب اے تینڑاں اور تینڑیں پیو دادے نا
27:- فرعون بولیا کہ بے شک تُساں نا رسول جو تُسان دار پیجیا گیا اے البتہ دیوانہ اے
28:- موسیٰ عیہ آکھیا کہ اگر توں سمجھنا ایں تے او رب اے مشرق ، مغرب اور جو کج اِس نے درمیان اے سب نا
29:- او بولیا کہ اگر توں کوٰی ہور معبود بنڑا کدا اے مینڑیں توں سوا تے میں تداں ضرور قید کر چھڑساں
30:- موسیٰ عیہ آکھیا کہ خواہ میں تینڑیں کول اک واضح معجزہ آنڑاں
31:- او بولیا توں اُساں کِن آ اگر سچا ایں تے
32:- موسیٰ عیہ آپڑاں عصا سٹیا تے او اچانک اژدھا بنڑ گیا
33:- او اُنہاں آپڑاں ہٹھ گاٹے توں کڈیا تے او دیکھڑیں آلیاں وسطے چمکنا ہو گیا

سورت الشعراء نا رکوع نمبر 2 پارہ نمبر 19 نا رکوع نمبر 6

سورت الشعراء پارہ نمبر 19

34:- فرعون آسے پاسے سرداراں آکھیا کہ بے شک اے ماہر جادو گر اے
35:- او چاہنا اے کہ او تُساں آپڑیں جادو نال تُساں نی زمی بیچوں کڈ چھڑے تے تُسیں کے مشورہ دینے او
36:- او بولے کے اِس نے پراؤ آں مہلت دے اور شہر بچ نقیب پیج
37:- کے تینڑیں کول سارے بڈے ماہر جادو گر کِن کے آوے
38:- پس جادو گر جمع ہو گئے اک خاص ٹیم تے
39:- اور لوکاں آکھیا گیا کہ تُسیں جمع ہوسو
40:- تاکہ اَسیں پیروی کراں جادوگراں نی اگر او غالب ہوئے
41:- جدوں جادو گر آئے تے اُنہاں آکھیا کہ اَساں وسطے یقینی طور تے کوئی انعام ہوسی اگر اسیں غالب ہوئے تے
42:- اُس آکھیا ہاں تُسیں اُس ویلے فر مینڑیں نیڑے آلیاں بیچوں ہوسو
43:- موسیٰ عیہ اُنہاں آکھیا کہ آپڑاں داؤ پاؤ جیڑا تُسیں پاڑیں آلے او
44:- اور اُنہاں آپڑیاں رسیاں تے سوٹیاں پائیاں اور او آکھنے کہ فرعون نے اقبال نی قسم بے شک اسیں ای غالب آنڑیں آلے آں
45:- پس موسیٰ عیہ آپڑاں عصا سٹیا تے او ناگ بنڑ کے نگلڑیں آں لگ گیا جو اُنہاں ڈھکوسلا بنڑایا ایا
46:- پس جادو گر سجدہ کرنے ٹہہ پئے
47:- او بولے اَسیں سارے جہان نے رب تے ایمان کِن آئے
48:- جیڑا رب اے موسیٰ اور ہارون نا
49:- فرعون آکھیا کہ تُسیں اِس تے اِس توں پہلے ایمان کِن آئے او کہ میں تُساں اجازت دیواں بے شک او البتہ تُساں نا بڈا اے جِس تُساں جادو سکھایا اے پس تُساں جلتی جانڑ کنسو کہ میں تُساں نے ہتھ پیر کپ چھڑساں اک سیڈنا ہتھ دوئے سیڈ نا پیر اور ضرور تُساں ساریاں سولی دیساں
50:- او بولے کج حرج نی بے شک اسیں اللہ نی طرف مڑ کے جلڑیں آلے آں
51:- اسیں امید رکھنے آں کہ اَساں نا رب اَساں نیاں غلطیاں معاف کر چھڑے کہ اسیں پہلے ایمان آلے آں

سورت الشعراء نا رکوع نمبر 3 پارہ نمبر 19 نا رکوع نمبر 7

52:- اور اساں موسیٰ عیہ دار وحی کیتی کہ راتوں راتی مینڑیاں بندیاں کِن کے نکل جُل بے شک تُساں نا پیچھا کیتا جُلسی
53:- پس فرعون شہراں بچ نقیب پیجے
54:- بے شک اے لوک نِکی جئی جماعت نوں
55:- اور او بے شک غصہ دلانے نوں
56:- اور بےشک اسیں اک جماعت آں مسلح محتاط
57:- پس اَساں اُنہاں کڈیا باغ اور چشمیاں توں
58:- اور خزانیاں توں اور عمدہ ٹھکانڑیاں توں کڈیا
59:- اسطرح اَساں اِنہاں نا وارث بنڑایا بنی اسرائیل آں
60:- پس اُنہاں سورج نکلڑیں نے ٹیم صبح سویرے اُنہاں نا پیچھا کیتا ۔
61:- پس جدوں دوآں جماعتاں اک دوئے آں دیکھیا تے موسیٰ عیہ نے سنگی آکھنے کہ یقینناً اسیں پکڑ کدے گئے
62:- موسیٰ عیہ آکھیا کہ ہرگز نہیں بے شک مینڑاں رب نال اے او مَاں (مجھے) جلتی بچ نکلڑیں نی راہ دسسی
63:- پس اَساں موسیٰ عیہ دار وحی پیجی کہ توں آپڑاں عصا مار دریا تے اور اُنہاں ماریا تے دریا پھٹ گیا پس ہر حصہ بڈے بڈے پہاڑ آلی گل ہو گیا
64:- اور اَساں اِس جگہ فرعونیاں نیڑے کر چھڑیا
65:- اور اَساں موسیٰ عیہ آں اور جو اُنہاں نال اے اُنہا بچا کدا
66:- فر اَساں دوئیاں غرق کر چھڑیا
67:- بے شک اِس اِس بچ البتہ اک نشانی اے اور اُنہاں بیچوں اکثر لاڑیں آلے نی اِے
68:- اور بے شک تُساں نا رب البتہ غالب بہوں مہربانا اے

سورت الشعراء نا رکوع نمبر 4 پارہ نمبر 19 نا رکوع نمبر 8

اپنا تبصرہ بھیجیں