سورت الشعراء (رکوع نمبر 5 تا 8) – ہندکو ترجمہ




سورت الشعراء پارہ نمبر 19

69:- اور آپ صہ انہاں ابراہیم عیہ نا واقعہ پڑھ کے سُنڑاؤ
70:- جدوں اُنہاں آپڑیں پیو آں اور آپڑیں قوم آں کہ تُسیں کِس نی پرستش کرنے او
71:- اُنہاں آکھیا اَسیں بُتاں نی پرستش کرنے آں پس اَسیں انہاں کول جمے بیٹھے رہنے آں
72:- اُس آکھیا کیا او تُساں نی سنڑنے نوں جدوں تُسیں بُلانے او
73:- یا او تُساں نفع یا نقصان پہنچا اکنے نوں
74:- او بولے نہیں بلکہ اَساں آپڑیں پیو دادے آں اینجو کرنا دیکھیا اے
75:- ابراہیم عیہ آکھیا کہ کیا تُساں غور کیتا کہ تُسیں کِس نی پرستش کرنے او۔
76:- اور تُساں نے پیو دادا
77:- تے بےشک او مینڑیں دشمن نوں مگر میں سارے جہان نے اللہ نی عبادت کرنا واں
78:- او جِس مَاں (مجھے) پیدا کیتا پس او ہی مَاں راہ دسنا اے
79:- او ای مَاں (مجھے) کِھلانا او پلانا اے
80:- اور جدوں میں بیمار ہونا واں شفاء دینا اے
81:- اور او جیڑا مارسی تے فر جینا کرسی
82:- اور او جس توں میں امید رکھنا کہ بدلے نے دیاڑے غلطیاں بخش چھڑسی
83:- اے اللہ حکمت عطا کر اور نیک بندیاں نا مِلاؤ
84:- اور مینڑاں ذکر خیر جاری رکھو بعد آلیاں بچ
85:- اور شامل کرو مَاں (مجھے) نعمت بھری جنت نے وارثاں بچ
86:- اور معاف کر دیو مینڑیں پیو آں او یقینن ایا گمراہ لوکاں بیچوں
87:- اور رسوا نہ کرے اُس دیاڑے مَاں (مجھے) جس دیاڑے سارے دوبارہ چائے جُلسن او
88:- جِس دیاڑے مال تے اولاد نی فیدا دینی
89:- صرف اوبچسی جیڑا اللہ نے سامڑیں قلب سلیم کِن کے حاضر ہوسی ۔
90:- اور نیڑے کر دتی جلسی جنت متقی نے
91:- اور جہنم گمراہواں نے سامڑیں کھول دتی جُلسی
92:- اور آکھیا جُلسی اُنہاں کے کتھے نوں او جنہاں تُسیں پوجنے او
93:- اللہ توں سوا کے او تُساں نی آپڑیں مدد کر اکنے نوں
94:- فر مندے منہ سارے گمراہ اور او جہنم بچ سٹ دتے جُلسن او
95:- اور ابلیس نا سارے نا سارا شکر وی
96:- آکھسن بلکہ او اُتھے آپس بچ کُلنے ہوسن او
97:- اللہ نی قسم یقینناً اسیں اِے آں کھلی گمراہی بچ مبتلا
98:- جدوں اسیں تُداں سارے جہان نے رب نے برابر سمجھنے آں
99:- اور اَساں صرف مجرماں گمراہ کیتا
100:- ہس اَساں نا کوئی سفارشی نی
101:- اور نہ کوئی غم خوار دوست اے
102:- پس کاش دوبارہ دنیا بچ مڑ اکنے ہواں آ تے اسیں مومناں بیچوں ہواں آ
103:- بے شک اِس بچ البتہ اک نشانی اے اور انہاں بچ اکثر ایمان لاڑیں آلے نی نوں
104:- اور بے شک تُساں نا رب غالب اے بہوں مہربان اے

سورت الشعراء نا رکوع نمبر 5 پارہ نمبر 19 نا رکوع نمبر 9

105:- نوح عیہ نی قوم رسولاں جھٹلایا
106:- یاد کرو جدوں اُنہاں نے پراؤ نوح عیہ نے اُنہاں آکھیا کہ کیا تُسیں نی ڈرنے او۔
107:- بے شک میں تُساں وسطے امانت دار رسول آں
108:- اللہ توں ڈرو اور مینڑیں اطاعت کرو
109:- میں اِس تے تُساں کولوں کوئی اجر نہ منگنا مینڑاں اجر تے اللہ کول اے
110:- اللہ توں ڈرو اور مینڑیں اطاعت کرو
111:- او بولے کیا اسیں تینڑیں تے ایمان کِن آواں کہ جبکہ تینڑیں پیروی رزیلاں کیتی اے
112:- نوح عیہ آکھیا مَاں (مجھے) کیڑا علم اے کہ او کے کم کاج کرنے نوں
113:- اِس نا حساب صرف اللہ کول اے اگر تُسیں سمجھو تے
114:- اور میں مومناں آپڑیں کولوں دور کرڑیں آلا نی آں
115:- میں تے صرف صاف صاف ڈراڑیں آلا واں
116:- بولے کہ اے نوح عیہ اگر تُسیں باز نہ آئے او تے تُسیں ضرور سنگسار کردتے جُلسو
117:- نوح عیہ آکھیا کہ اے اللہ مینڑیں قوم مَاں (مجھے) نی منیا
118:- پس مینڑی اور اُنہاں بچ اک کھلا فیصلہ کرو اور مَاں (مجھے) اور مومناں نجات دیو
119:- تے اَساں اُنہاں اور جیڑے اُنہاں نال کشتی بچ سوار اے ساریاں نجات دتی
120:- فر اَساں باقیاں غرق کر چھڑیا
121:- بے شک اِس بچ اک نشانی اے انہاں بیچوں اکثر نی اے ایمان لاڑیں آلے
121:- اور بے شک تُساں نا رب غالب اے مہربان

سورت الشعراء نا رکوع نمبر 6 پارہ نمبر 19 نا رکوع نمبر 10

سورت الشعراء پارہ نمبر 19

122:- قوم عاد وی رسولاں نی منیا
123:- جدوں اُنہاں نے پراؤ ہود عیہ آکھیا کہ کیا تُسیں نی ڈرنے او
124:- بے شک میں تُساں وسطے امانتدار رسول آں
125:- تے اللہ توں ڈرو اور مینڑیں اطاعت کرو
126:- اور میں تُساں کولوں اِس تے کوئی اجر نہ منگنا بلکہ مینڑاں اجر تے اللہ کول اے
127:- کیا تُسیں ہر بلندی تے بلا ضرورت اک نشانی تعمیر کرنے او
128:- اور تُسیں بنڑانے او باٹے شاندار محل کہ شید تُساں رہنڑاں اے
129:- اور جدوں تُسیں کسے آں پکڑنے (گرفت) او تے بہوں ظالم بنڑ کے پکڑنے او
130:- پس اللہ توں ڈرو اور مینڑیں اطاعت کرو
131:- اور اُس توں ڈرو جس اُس توں تُساں نی مدد کیتی جو تُسیں جانڑنے او
132:- یعنی مال ڈنگر اور جنکاں نال تُساں نی مدد کیتی
133:- اور باغاں تے چشمے نال
134:- اور بے شک میں تُساں تے اک بڈے دیاڑے نے عذاب توں ڈرنا واں
135:- او بولے کہ برابر اے اَساں تے خواہ تُسیں نصیحت کرڑیں آلیاں بیچوں نہ ہو
136:- کج نی او مگر عادت اے اگلے لوکاں نی
137:- اور اسیں عذاب دتے جلڑیں آلیاں بیچوں نہ او
138:- فر اُنہاں اُساں نی منیا تے اَساں اُنہاں ہلاک کر چھڑیا بے شک اِس بچ نشانی اے اور نی اے اِنہاں نے بہوں سارے ایمان آنڑنے آلے
139:- اور بے شک تُساں نا رب غالب تے بہوں مہربان اے

سورت الشعراء نا رکوع نمبر 7 پارہ نمبر 19 نا رکوع نمبر 11

140:- قوم ثمود رسولاں نی منیا جدوں اُنہاں نے پراؤ صالح آکھیا کہ کیا تُسیں نی ڈرنے او
141:- بے شک میں تُساں وسطے امانتدار رسول آں
142:- سو تُسیں اللہ کولوں ڈرو اور مینڑیں اطاعت کرو
143:- اور میں تُساں کولوں اِس اُتے کوئی اجر نہ منگنا بلکہ مینڑاں اجر تے اللہ کول اے
144:- کیا تُسیں اتھے نی نعمتاں بچ بے فکر چھوڑ دتے جُلسو
145:- باغاں اور چشمیاں بچ
146:- اور ڈوگیاں بچ اور پولی تے نازک گچھیاں آلیاں کجھوراں بچ
147:- اور تُسیں خوش او کہ پہاڑاں تے گھر بنڑانے (تراشنے) او
148:- تے اللہ کولوں ڈرو اور مینڑیں اطاعت کرو
149:- اور تُسیں حد توں بدڑیں آلیاں نی گل نہ منو
150:- اور جیڑے فسادکرنے نوں زمی بچ اور اصلاح نی کرنے
151:- اُنہاں آکھیا اِس توں سوا نی کہ تُسیں سحر زدہ لوکاں بیچوں او
152:- تُسیں نی او مگر صرف اَساں جئے اک بندے (بشر) او اگر تُسیں سچے لوکاں بیچوں او تے کوئی نشانی کِن کے آؤ
153:- صالح عیہ آکھیا کہ اے او اونٹنی اے اک معین دیاڑے اِس وسطے پاڑیں پینڑیں نی واری اے اور اک دیاڑے تُساں وسطے پاڑیں پینڑیں نی واری اے
154:- اور اِساں برائی نال ہتھ نہ لائے ورنہ تُساں آپکڑسی ایک بڈے دیاڑے نا عذاب
155:- فر اُنہاں اِس نیاں کونچاں کپ چھڑیاپس یشمیان رہ گئے
156:- پس اُنہاں عذاب آ پکڑیا بے شک اِس بچ البتہ بڈی نشانی اے اور اُنہاں نے اکثر ایمان لاڑیں آلے نی نوں
157:- البتہ بے شک کہ تُساں نا رب غالب بہوں مہربان اے

سورت الشعراء نا رکوع نمبر 8 پارہ نمبر 19 نا رکوع نمبر 12

اپنا تبصرہ بھیجیں