سوت الاعراف (رکوع نمبر 11 تا 14) – ہندکو ترجمہ




پارا نمبر 9 نا رکوع نمبر 1
88:- اُس نی قوم نے سردار بولے جیڑے بَڈے بنڑنے کہ اے شعیب عیہ اَسیں ضرور کڈ چھڑساں تُساں تے جیڑے تُساں نال ایمان کِن آئے نوں آپڑیں گرائیں بیچوں یا اے کہ اَساں نے دین بچ مڑ آؤ شعیب عیہ آکھیا کہ خواہ اَسیں ناپسند کرنے ہواں
89:- البتہ اَسیں اللہ اُتے کوڑ مارساں اِس توں بعد کہ اَسیں تُساں نے دین بچ مُڑ آواں جدوں کہ اللہ اَساں بچا کِدا اے اور اَساں نا کم نی کہ اَسیں مڑ آواں مگر اے کہ اللہ اَساں نا رب چاہوے اَساں نے اللہ آپڑیں علم بچ ہر چیزاں نا احاطہ کیتا اے اَساں اللہ اُتے بھروسہ کیتا اے اے اللہ اَساں نے تے اَساں نی قوم نے بچ فیصلہ کر چھڑو سچ نال اور تُسیں چنگا فیصلہ کرنڑیں آلے او
90:- اور او سردار بولے جنہاں کفر کیتا اِس نی قوم نے کہ اگر تُساں شعیب عیہ نی پیری کیتی تے تُسیں آپ کہاٹے بچ ہو سو ۔
91:- پر اُنہاں زلزلے پکڑ کدا اور صبح اے گھراں بچ مُندے پئے رہ گئے او
92:- جنہاں شعیب عیہ آں نی منیا او اینجو مِٹ گئے جینجو جدے بسنے ای نی اے جنہاں شعیب عیہ آں نی منیا او ای کہاٹے آلے اے او
93:- فر اُنہاں توں اُس منہ پھیر کدا اور آکھیا کہ اے مینڑیں قوم میں تُساں آپڑیں اللہ نی گل دَس چھڑی اے اور ہنڑ کافر قوم نا کینجو غم کراں
سورت الاعراف نا رکوع نمبر 11 مکمل
سورت الاعراف نا رکوع نمبر 12
پارہ نمبر 9 نا رکوع نمبر 2
94:- اَساں کِسے گرائیں بچ کوئی نبی نی پیجیا پر اَساں اُتھے نے لوکاں سختی بچ پکڑیا اور تکلیف بچ تاکہ او عاجز کرن او
95:- فر مندے نی جائی چنگا بدلیا ایتھے تک کہ او بَد گئے اور آکھنے کہ تکلیف تے خوشی اَساں نے پیو دادے آں پہنچ گئی اے پر اَساں اُنہاں اک دَم پکڑیا او او بے خبر اے
96:- اور اگر گراواں آلے ایمان کِن آنڑنے اور پرہیزگاری کرنے تے البتہ اَسیں اُنہاں برکتاں کھول دینے زمی تے آسمان توں لیکن اُنہاں نی منیا تے اَساں اُنہاں پکڑ کِدا اِس دے نتیجے بچ جو اوکرنے اے
97:- کیا ہنڑ او بے خوف نوں گراواں آلے کہ اُنہاں اُتے اساں نا عذاب راتوں راتی آ جُلے جدو او سُتے ہون او
98:- کیا ہنڑ بے خوف نوں گراواں آلے کہ اُنہاں اُتے اَساں نا عذاب دن چڑھنیوں آ جُلے جدوں او کھیڈنے پئے ہون او
99:- کیا او اللہ نی تدبیر توں بے خوف ہو گئے نوں سو بے خوف نی ہونے اللہ نی تدبیر توں مگر کہاٹے آلے
سورت الاعراف نا رکوع نمبر 12 مکمل
سورت الاعراف نا رکوع نمبر 13
پارہ نمبر 9 نا رکوع نمبر 3
100:- کیا اُنہاں لوکان ہدیت نی ملی جیڑے زمی نے وارث ہوئے اُتھے نے رہنڑیں آلیاں توں بعد اگر اسیں چاہنے تے اُنہاں نے غناواں نے بدلے اُنہاں اُتے مصیبت پا چھڑنے اور اَسیں اُنہاں نیاں دِلاں اُتے مہر لاچھڑنے سو او نی سنڑنے
101:- اے گراں نوں جنہاً نیاں خبراں اَسیں تُساں دسنے آں اور البتہ اُنہاں کول اُنہاں نے رسول نشانیاں کِن کے آئے او ایمان نی نے آندا کیونکہ اِس توں پہلیوں اُنہاں نی منیا ایا اسطرح ای اللہ کافراں نے دِل اُتے مہر لانا اے
102:- اور اَساں اُنہاں بیچوں بہوں ساریاں عہد نا پاس کرڑیں آلا نی دیکھیا بلکہ درحقیقت اَساں اُنہاں بیچوں بہوں ساریاں نافرمان تے بد کردار دیکھیا اے
103:- فر اَساں اُنہاں توں بعد موسیٰ عیہ آں نشانیاں دے کہ فرعون دار پیجیا ایا اور اِس نیاں سرداراں دار تے اُنہاں اُنہاں نشانیاں نا انکار کیتا سو تُسیں دیکھو کہ فرسادیاں نا کہ انجام ہویا
104:- اور موسیٰ عیہ آکھیا کہ اے فرعون ! میں سارے جہان نے اللہ طرفوں رسول آں
105:- شایان اے کہ میں نہ آکھاں اللہ اُتے مگر سچ تحقیق میں تُساں کول تُساں نے رب نی طرفوں نشانیاں کِن کہ آیا واں بس مینڑیں نال پیجو بنی اسرائیل آں
106:- او بولے کہ اگر توں نشانی کِن کہ آیا ویں تے کِن آنڑ اگر سچا ایں
107:- بس موسیٰ آپڑاں عصا ( چھڑی، کھونڈی) سٹیا تے او اچانک اژدھا بنڑ گیا
108:- اور آپڑاں ہتھ باہر کڈیا بغل توں تے او دیکھڑیں آلیاں وسطے نورانی ہو گیا
سورت الاعراف نا رکوع نمبر 13 مکمل
سورت الاعراف نا رکوع نمبر 14
پارہ نمبر 9 نا رکوع نمبر 4
109:- فرعون نی قوم نے سردار بولے کہ اے تے ماہر جادوگر اے
110:- چاہنا اے کہ تُساں نی زمی بیچوں کڈ چھڑے تے ہنڑ تُساں نا کہ خیال اے
111:- او بولے کہ اِساں تے اِس نے پراؤ آں روک کنو اور شہراں بچ پیج دیو
112:- تینڑیں کول ہر ماہر جادوگر کن کہ آؤن او
113:- اور جادوگر فرعون کول آئے تے بولے کہ یقیناً اَساں وسطے کوئی انعام وی ہوسی اگر اَسیں غالب آگئے تے
114:- اُس آکھیا ہاں بے شک تُسیں مینڑیں مقربین بیچوں ہو جُلسو
115:- او بولے اے موسیٰ عیہ یا تو سٹ تے یا اسیں سٹنڑ لگے ویں
116:- موسیٰ عیہ بولے کہ تُسیں سٹو پر جدوں اُنہاں سٹیا تے اُنہاں لوکاں نیاں اکھیاں اُتے جادو کر چھڑیا اور اُنہاں ڈرایا اور بڈا جادو کِن کہ آئے
117:- اور اَساں موسیٰ عیہ تے وحی لائی کہ آپڑاں عصا سٹو او کھا چھڑسی جیڑا ڈھکوسلا اُنہاں بنڑایا اے
118:- بس حق پابت ہو گیا او جو کرنے او کوڑ ایا
119:- بس اُتھے ای مغلوب ہو گئے اور مڑے ذلیل ہوکے
120:- اور جادوگر سجدے بچ ٹہہ گئے
121:- او بولے کہ اَسیں سارے جہاناں نے اللہ اُتے ایمان کن آئے آں
122:- یعنی موسیٰ عیہ اور ہارون عیہ نے اللہ اُتے
123:- فرعون آکھیا کہ تُسیں اُس اُتے ایمان کِن آئے او اِس توں پہلے کہ میں تُساں اجازت دیواں بے شک اے اِک چال اے کہ شہر بچ تُساں چلی اے تاکہ ایتھے نے رہنڑیں آلیاں ایتھوں کڈو تُسیں جَلتی ای اِس نا بدلہ دیکھ کنسو
124:- میں ضرور تُساں نے اک سیڈ نے ہتھ تے دوئی سیڈ نے پیر کپ چھڑساں اور تُساں سولی دیساں
125:- او بولے اَسیں اللہ دار مڑ کہ جلڑیں آلے آں
126:- اور تُداں اَساں نال دشمنڑیں نی او مگر صرف اے کہ اَسیں اللہ نیاں نشانیاں تے ایمان کِن آئے آں جدوں او اَساں کول آگیا نوں اے اللہ اَساں صبردے تے موت دے اِس حال بچ کہ اَسیں مسلمان ہواں
سورت الاعراف نا رکوع نمبر 14 مکمل

اپنا تبصرہ بھیجیں