سورت یوسف ( رکوع نمبر 10 تا 12 ) – ہندکو ترجمہ




سورت یوسف نا رکوع نمبر 10
پارہ نمبر 13 نا رکوع نمبر 4
80:- فر جدوں او اِنہاں توں مایوس ہو گئے تے الگ مشورے وسطے بیٹھے اُنہاں نے بڈے پراؤ آکھیا کہ کیا تُساں نی پتا کہ تُساں نے ابے تُساں کولوں اِس بارے بچ اللہ نا پکا وعدہ کِدا ایا اور اِس توں پہلے تُساں یوسف عیہ نے بارے بچ تقصیر کیتی بس میں کَدے نہ نے مُڑنا ایتھوں اُس ویلے تک کہ مینڑاں والد مَاں (مجھے) اجازت دیوے یا اللہ کوئی راہ کڈے بے شک اللہ ساریاں توں چنگا فیصلہ کرنڑیں آلہ اے
81:- آپڑیں پیو کول جُلواور آکھو کہ اے ابا جی ! تُساں نے پتر چوری کیتی اے اور اَساں گواہی نی دِتی صرف او ای جو اَساں پتا ایا اور اَسیں غیب توں باخبر نی اِے آں
82:- اور پچھ کِنو اُس گرائیں بیچوں جِس بچ اَسیں اے آں اور اُس قافلے کولوں جِس نال اَسیں آئے آں بے شک اَسیں سچے آں
83:- اُس آکھیا کہ تُساں نے دِلے اِک گل بنڑا کِدی اے بس صبر ای چنگا اے شید اللہ اِنہاں ساریاں مینڑیں کول کِن آنڑے بےشک او جانڑنے آلہ تے حکمت آلہ اے
84:- اور اُنہاں توں منہ پھیر کِدا اور آکھیا کہ ہائے افسوس یوسف عیہ تے اُس نیاں اکھیاں چٹیاں (اندھا) ہوگیا نوں اور او غم پینے اے
85:- اُنہاں آکھیا کہ اللہ نی قسم تُسیں ہمیشہ یوسف عیہ آں یاد کرنے رہسو ایتھے تک کہ تُسیں بیمار ہو جُلو یا ہلاک ہو جُلو
86:- اُنہاں آکھیاکہ میں تے آپڑیں بے قراری اور غم بیان کرنا واں صرف اللہ نے سامنڑیں اور اللہ نی طرفوں جانڑنا واں جو تُسیں نی جانڑنے او
87:- اے مینڑیں پترو تُسیں جُلو تے لوڑو یوسف عیہ آں اور اُس نے پراؤ آں اور اللہ نی رحمت توں مایوس نہ ہو اللہ نی رحمت تو مایوس نی ہونے پر کافر لوک
88:- فر جدوں او بَڑے (داخل ہوئے) اُنہاں آکھیا کہ اے عزیز ! اَساں تے اَساں نے گھر آلیاں سختی پہنچی اے اَسیں ناقص پونجی کِن کہ آئے آں اَساں پورا غلہ دیو اور اَساں تے صدقہ کرو بےشک اللہ صدقہ کرنڑیں آلیاں جزا دینا اے
89:- یوسف عیہ آکھیا کہ کیا تُساں پتا اے تُساں یوسف عیہ تے اُنہاں نے پراؤ اُتے کے سلوک کیتا ایا جَدوں تُسیں نادان اے او
90:- او بولے کہ کیا تُسیں ای یوسف عیہ او اُنہاں آکھیا کہ ہاں میں یوسف عیہ آں اور اے مینڑاں پرا اے اللہ اَساں تے احسان کیتا اے جو ڈرنا اے تے صبر کرنا اے تے بے شک اللہ نیکی کرڑیں آلیاں نا اجر ضائع نی کرنا او
91:- آکھنے کہ اللہ نی قسم ! اللہ تداں اَساں تے فضیلت دتی اے اور اَسیں خطاکار آں
92:- اُنہاں آکھیا کہ اج تُساں تے کوئی الزام نی اللہ تُساں بخشے اور او ساریاں توں بڈا مہربان اے مہربانی کرنڑیں آلیاں بیچوں
93:- تُسیں مینڑیں اے قمیض کھڑو اور اِساں اَبے نے منہ تے پاؤ بے شک او دیکھڑیں آں لگ جُلسن اور مینڑیں کول آپڑیں گھر آلیاں کِن کے آؤ
سورت یوسف نا رکوع نمبر 10 مکمل
سورے یوسف نا رکوع نمبر 11
پارہ نمبر 13 نا رکوع نمبر 5
94:- اور جدوں قافلہ روانہ ہویا تے یعقوب عیہ آکھیا کہ بےشک مَاں(مجھے) یوسف عیہ نی خوشبو آنی اے اگر نہ آکھو کہ بُڈا بہک گیا اے
95:- او آکھنے کہ اللہ نی قسم بے شک توں آپڑیں پراڑیں وہم بچ ایں
96:-فر جدوں خوشخبری دینڑیں آلہ آیا اور اُس کُرتا یعقوب عیہ نے منہ تے پایا او دیکھڑیں آلے ہو گئے او بولے کیا میں تُساں نی آکھیا ایا کہ میں اللہ نی طرفوں جانڑنا واں او جو کج تُساں نی پتا
97:- او بولے کہ اے ابا! اَساں وسطے بخشش منگو اَساں نے غناواں نی بے شک اَسیں خطاکار اے آں
98:- اُنہاں آکھیا کہ بے شک میں جَلتی اللہ کولوں بخشش منگساں اس بخشڑیں آلہ بہوں مہربان اِے
99:- فر جدوں او یوسف عیہ کول گئے تے اُنہاں آپڑیں والد والدہ آپڑیں کول جگہ دتی اور آکھیا کہ اللہ چاہیا تے تُسیں مصر بچ دلجمعی نال آئے او
100:- اور آپڑیں ماؤ پیو آں تخت اُتے اُچا بیٹھایا اور اُنہاں اگے ٹہہ پئے سجدے بچ اور اُنہاں آکھیا کہ اِے ابا اے مینڑیں اُس توں پہلے خواب نی تعبیر اِساں مینڑیں اللہ سچا کر چھڑیا اور بے شک اللہ مینڑیں تے احسان کیتا جدوں قید خانے توں کڈیا اور تُساں ساریاں گرائیں تو کِن آیا اِس توں بعد کہ مینڑیں اور مینڑیاں پراواں بچ شیطان جھگڑا پا چھڑیا بے شک مینڑاں اللہ جِس وسطے چاہوے عمدہ راہ کڈنا اے بے شک او جانڑنے آلہ حکمت آلہ اے
101:- اے اللہ تُساں مَاں (مجھے) اِک ملک دِتا اور خواباں نی تعبیر سکھائی اے آسمان تے زمی پیدا کرنڑیں آلے توں مینڑاں کارساز ایں دنیا تے آخرت بچ مجھے دنیا توں فرمانبرداری نی حالت بچ چائے اور نیک بندیاں نال مِلائے
102:- اے غیب نی خبراں بیچوں اے جو اَسیں وحی کرنے آں اور تُسیں اُنہاں کول نی اے او جدوں اُنہاں آپڑاں کم باٹا کیتا اور او چال چلنے پئے
103:- اگرچہ تُسیں جتنا وی چاہو اکثر لوک ایمان آنڑنے آلے نی نوں
104:- اور تُسیں اُنہاں کول اجر نی منگنے او اے ہور کج نی سارے جہان وسطے نصیحت اے
سورے یوسف نا رکوع نمبر 11 مکمل
سورت یوسف نا رکوع نمبر 12
پارہ نمبر 13 نا رکوع نمبر 6
105:- اور آسمان تے زمی بچ کتنیاں نشانیاں نوں او اُنہاں توں لنگنے نوں لیکن او اُنہاں توں منہ پھیرڑیں آلے نی نوں
106:- اُنہاں بیچوں اکثر اللہ تے ایمان نی آنڑنے مگر او مشرک نوں
107:- پس کیا او اِس توں بے خوف ہو گئے کہ اُنہاں تے اللہ نے عذاب نی آفت آ جلے یا انہاں تے اچانک قیامت آ جُلے اور اُنہاں خبر وی نہ ہووے
108:- آپ صہ آکھو کہ اے مینڑیں راہ اے میں سمجھ بوجھ نال اللہ دار بُلانا واں اور او وی جِنہاں مینڑیں پیروی کیتی اللہ پاک اے اور میں مشرکاں بیچوں نہ او
109:- اور اَساں تُساں توں پہلے گراواں بچ رہنڑیں آلیاں دار مرد نبی پیجے جِنہاں دار اَسیں وحی بھیجنے آں پس کیا اُنہاں ملک بچ سیر نی کیتی او دیکھن آ اُنہاں توں پہلے آلے لوکاں نا انجام اورالبتہ آخرت اُنہاں وسطے چنگی اے جنہاں پرہیز کیتا اے پس کیا تُسیں نی سمجھنے او
110:- ایتھے تک کہ جدوں ظاہری اسباب تو رسول صہ مایوس ہونڑ لگے اور اُنہاں گمان کیتا کہ اِنہاں نا کوڑ ماریا گیا اے اِنہاں کول اَساں نی مدد آگئی اے پس جنہاں اَساں چاہیا اُنہاں بچا دِتا گیا اور مجرماں توں عذاب نی پھرنا او
111:- البتہ اُنہاں نیاں قصیاں بچ عقلمنداں وسطے عبرت اے اے مینڑیں گل نی بلکہ تصدیق اے آپڑیاں توں پہلیاں نی اور بیان اے ہر گل نا اور ہدیت او رحمت اے اُنہاں لوکاں وسطے جیڑے ایمان کِن آئے
سورت یوسف نا رکوع نمبر 12 مکمل
سورت یوسف مکمل

اپنا تبصرہ بھیجیں